نقدی بر دکترین رسانه‌ای کشور؛

دست و پای بسته‌ی رسانه‌های کوچک محلی

پایگاه‌های خبری و رسانه‌های کوچک محلی به عنوان خط مقدم جنگ نرم مدت‌ها است که مرجعیت خود را از دست داده و به ابزاری برای بزرگتر شدن خبرگزاری‌هایی با بودجه‌ی چند ده میلیاردی تبدیل شده‌اند که نگاهی است غلط با رویکردی غلط‌تر.
سجاد رستم زاده پیرسرایی
خلاصه دکترین حکمرانی فضای رسانه‌ای کشور را می‌توان در نحوه مدیریت آن در بازه زمانی آغاز قطعی اینترنت بین‌المللی و محدودیت رسانه‌های مستقل و کوچک محلی تا امروز مشاهده کرد.
رسانه‌های کوچکِ محلی، تنها ابزاری برای فربه‌تر شدن رسانه‌های جریان اول هستند!

| لینک مطلب |

با اوج‌گیری اغتشاشات اخیر که منجر به شهادت جمع کثیری از هموطنان عزیزمان از جمله نیروهای فداکار انتظامی و امنیتی شد، شاهد اقدام «صحیح و منطقی» حاکمیت در قطع دسترسی به اینترنت بین‌المللی به عنوان ابزار هماهنگی تروریست‌ها و داعش‌های وطنی با اربابان خارج نشینان بودیم.
اما در ادامه شاهد محدودیتی عجیب و غیرقابل قبول نیز بودیم؛ محدودیت رسانه‌های کوچک محلی که مرجع اخبار در شهر و شهرستان و استان خود بودند!؟
چند رسانه جریان اول امکان انتشار خبر داشتند و رسانه‌های کوچکتر، تنها قادر با بازنشر اخبار منتشره غول‌های رسانه‌ای کشور در کانال‌های کوچک محلی خود بودند.
به نظر می‌رسد در این بزنگاه تاریخی‌ِ رسانه‌ای، ما تنها ابزاری بودیم برای رشد بیشتر غول‌های خبری ایران!!
شواهد و قرائن نشان می‌دهد، پایگاه‌های خبری کوچک و رسانه‌های محلی در دکترین رسانه‌ای حاکمیت یا به رسمیت شناخته نمی‌شوند، یا از نظر متولیان امر، فاقد اهلیت بوده و محرم نیستند!
سجاد رستم زاده پیرسرایی

تازه‌ها

برچسب‌ها

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین اخبار

تبلیغات

تبلیغات

تبلیغات

تبلیغات